|
គួរឲ្យអនិច្ចានិងហួសចិត្ត |
វាគឺរឿងពិតមិនមែនមុសា |
នៅកេរ្តិ៍ដំណែលសិល្បះដូនតា |
|
ពេលនេះប្រែជាធ្លាក់ក្នុងអវចី ។ |
||
|
សំបូរហូរហៀរក្រុមហ៊ុនផលិត |
តែមិនបានគិតនិងឲ្យតម្លៃ |
សិល្បះដូនតាធ្លាប់តែល្បាញល្បី |
|
មិនបង្កើតថ្មីចាំតែចម្លង ។ |
||
|
អ្នកខ្លះតាំងខ្លួនជាស៊ុបពែរស្តារ |
ច្រៀងស្រែកឡូឡាស្តាប់មិនទំនង |
ខ្លះទៀតកូពីយកបទរៀមច្បង |
|
ខ្លះអួតអ្នកផងច្រៀងបទបរទេស ។ |
||
|
បទចិន អង់គ្លេស កូរ៉េ ឫសៀម |
ខ្មែរអាចច្រៀងតាមបានយ៉ាងពិសេស |
មិនខ្វល់គេថាលូចបទបរទេស |
|
បើតែយ៉ាងនេះខ្មែរនិងវីកវរ ។ |
||
|
មិនគួរចង់មានបានដោយការលូច |
គេនិងប្រដូចយើងថាជាចោរ |
ដូចពួកអាសៀមចោតរឿងអង្គរ |
|
តើខ្មែរត្រេកអរទទួលយកទេ ? |
||
|
ដោយ ខ្មែរមួយជាតិ |
|
អ្វីៗក្នុងលោកកើតព្រោះហេតុ |
ឃើញច្បាស់ក្រលែតគុណម៉ែឳ |
|
|
កូនរស់ធំឡើងត្រូវរកផ្លូវ |
សងគុណម៉ែឳទើបត្រូវច្បាប់ |
។ |
|
បើមិនបានសងអ្វីធំដុំ |
កុំតែស្រីមុំប្រែក្រឡាប់ |
|
|
រត់ចេញពីផ្ទះមិនបានប្រាប់ |
ប្រញាប់តាមប្រុសព្រោះស្នេហា |
។ |
|
ចំណែកកូនប្រុសក៏ដូចគ្នា |
កុំធ្វើឫកពាមនុស្សបាតផ្សារ |
|
|
ប្រគល់ខ្លួនប្រាណឲ្យស្រីសា្ររ |
រោគផ្តាច់សង្ខារចោលម៉ែឳ |
។ |
|
ម៉ែឳចិញ្ចឹមដប់ម្ភៃឆ្នាំ |
កូនបានធ្វើកម្មកេរ្តិ៍អាស្រូវ |
|
|
ចុះចេញពីផ្ទះបាត់ភ្លាមទៅ |
តើឲ្យម៉ែឳនៅសល់អ្វី |
? |
|
ប៉ុត សាវង្ស |
|
ទឹកភ្នែកម្តាយស្រស់ព្រោះកូនស្រី |
កូនតាមសម័យភ្លេចពិចារណ៍ |
|
|
ធ្វើឲ្យទ្រូងម្តាយសែនអួលផ្សារ |
ណែនក្នុងឱរាគ្មានអ្វីផ្ទឹម |
។ |
|
រាងរាល់ថ្ងៃយប់មិនសប្បាយ |
ឱស្រស់ឆោមឆាយម្តាយសង្ឃឹម |
|
|
ថាកូនម្តាយមានក្តីរំពឹង |
តែពៅព្រលឹងម្តាយខកចិត្ត |
។ |
|
ឱះឱកូនស្រីមាសម្តាយអើយ |
ម្តេចឡើយព្រងើយមិនអាណិត |
|
|
អាសូរូបម្តាយណាវរមិត្ត |
ព្រោះម្តាយងងិតកាន់តែចាស់ |
៕ |
|
ដោយ លី ប៊ុនលីន |
||
|
ឱ!កូនអើយអ្នកគេងទៅ |
យប់ហើយមាសពៅគេងឲ្យលក់ |
|
|
ភ្ញាក់ពីព្រលឹមកុំទ្រមក់ |
លុបមុខសិតសក់ទៅរៀនសូត្រ |
។ |
|
ឱ!កូនអើយស្ងួនមាសពុក |
ប៉ាចង់ជួបមុខកូនរហូត |
|
|
ប៉ាចង់ឃើញកូនចិត្តស្លូតបូត |
កូនអើយខំស្រូតទាន់ខ្លួនក្មេង |
។ |
|
ប៉ាខំស្រែកច្រៀងបំពេរអ្នក |
ព្រោះប៉ាជឿជាក់មិនវង្វេង |
|
|
ខ្លានកូនលុងឈ្លក់ដើរផ្លូវផ្សេង |
ប៉ាសែនចំបែងរែងខ្វាយខ្វល់ |
។ |
|
ប៉ាឃ្លាតតែកាយមិនឆ្ងាយចិត្ត |
ប៉ានៅនឹកគិតសែនកង្វល់ |
|
|
កូនអើយខំទៅពៅកុំឆ្ងល់ |
រូបប៉ានៅសល់តែបណ្តាំ |
។ |
|
កូនអើយគេងទៅសុបិនល្អ |
តាំងចិត្តស្មោះសជាប្រចាំ |
|
|
ស្អែកនេះថ្ងៃថ្មីយើងផុតកម្ម |
កូនត្រូវតែទ្រាំខំសិក្សា |
។ |
|
កូនអើយខំថែកេរ្តិ៍ម៉ែឳ |
ខែរះឆ្លងផ្លូវសម្លាញ់ប៉ា |
|
|
កូនកើតមុនឳពរលោកតា |
ទៅណាមកណាកុំភ្លេចខ្លួន |
។ |
|
សូមកូនដើរដោយតាមគន្លង |
ចូរខំគិតគ្រងណាមាសស្ងួន |
|
|
ពុកសែនលំបាកទុក្ខផ្ទួនៗ |
ព្រោះខ្លាចមាសស្ងួនភ្លេចកំណើត |
។ |
|
តែងដោយ ណុប ច័ន្ទតារា |
|
ហៃអស់យុវជននិងនារី |
ខ្មែរគ្រប់ទិសទីខំរក្សា |
|
|
ដំណែលកេរ្តិ៍កោះពីដូនតា |
វប្បធម៌ថ្លៃថ្លារក្សាទុក |
។ |
|
ពុះពារតស៊ូខំរៀនសូត្រ |
តាំងចិត្តស្លូតបូតជាទំនុក |
|
|
ចៀសវាងអំពើអបាយមុខ |
ទើបខ្មែរបានសុខគ្រប់ទិសទី |
។ |
|
សរសរទ្រូងជាតិបានរឹងមាំ |
ក្មួយជួយថែទាំនាំគ្នាគ្នី |
|
|
ក្រេបយកចំណេះខំសំភី |
ជ្រោយដីចាក់ជីរកើនទិន្នផល |
។ |
|
ក្មួយអើយកុំគិតគំនិតខ្លី |
ទាំងប្រុសទាំងស្រីកុំងឿងឆ្លល់ |
|
|
នគរថ្កើងយសខ្មែរលែងខ្វល់ |
តែក្មួយត្រូវស្គាល់ការតស៊ូ |
។ |
|
ក្មួយមានចំណេះបរទេសខ្លាច |
ក្មួយមានអំណាចចេះគិតគូរ |
|
|
ធនធានអង្វែងប្រយោជន៍យូរ |
ក្មួយត្រូវតស៊ូកុំភ្លេចខ្លួន |
។ |
|
ខ្ញុំសូមជូនពរជារៀងរាប |
សូមមានសុខភាពរឹងមាំមួន |
|
|
សូមក្មួយក្រោកឡើងណាស្ងួន |
រហ័សរហួនខំសិក្សា |
។ |
|
ដោយ ណុប ច័ន្ទតារា |

