ព្រះម៉ែយកខ្នងបាំងកម្តៅថ្ងៃ

យកទ្រូងថ្លើមថ្លៃធ្វើទីជម្រក

  

គុណម៉ែជាម្លប់ឲ្យកូនបានជ្រក

ខ្នងម៉ែពងពកកូនសុខនោរម្យ

  

របស់សំខាន់គឺខ្លួនប្រាណម៉ែ

តែម៉ែបង្វែរយកជាទ្រនំ

  

ម៉ែខ្លាចព្យុះភ្លៀងចាញ់ខ្លាចកូនយំ

កូនរស់បានធំម៉ែលាចាកកូន

  

ព្រះគុណរបស់ឳ

ជាឋានព្រហ្មជំរំកូន

  

ព្រះបង្កើតកូនមានឈ្មោះថាឳ

មិនមែនព្រះនៅក្នុងសួគ៌ាឋាន

  

គុណឳមាននៅក្នុងចិត្តសន្តាន

កូនបានសុខសាន្តព្រោះ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ឳជាព្រហ្ម

  

របស់ពិសេសគឺកូនឳពិត

ឳប្តូរជីវិតប្រឹងសាងជំរំ

  

ឳធ្វើការខ្លាំងនឿយហត់ប៉ុនភ្នំ

តែសុខមនោរម្យព្រោះឃើញមុខកូន

៕